Στην Ελλάδα, οι επαγγελματίες της αρωγής εκτίθενται
ανεπανόρθωτα
του Secret aid
worker
Η κοινότητα των επαγγελματιών της αρωγής έχει εδώ και πολλά χρόνια εξασκηθεί στο να βρίσκει λόγους που να εξηγούν γιατί το σχολείο δεν χτίστηκε στο αφγανικό χωριό, γιατί οι γυναικείες γεωργικές επιχειρήσεις δεν απέφεραν ακόμα κανένα κέρδος ή γιατί οι τουαλέτες χρειάστηκαν τρεις μήνες να στηθούν στο στρατόπεδο προσφύγων.
Όταν πρόκειται για τις ανεπάρκειές μας, έχουμε βολευτεί
μια χαρά και αντλούμε από μια μακριά λίστα δικαιολογιών που εφευρίσκουμε για την
Αϊτή, το Αφγανιστάν, το Ιράκ, τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό: το πλαίσιο είναι εύθραυστο,
διαρκής πόλεμος και συγκρούσεις, κακές υποδομές, διεφθαρμένη κυβέρνηση,
δικτατορίες (τωρινές ή παλιότερες), ανεπαρκής χρηματοδότηση, αξίες διαφορετικές
απ’ τις δικές μας. Και όταν όλα αυτά δε φτάνουν, υπάρχει πάντα πρόχειρος
ο τεράστιος αριθμός των ανθρώπων: 1.033.513 καταγεγραμμένοι Σύροι πρόσφυγες στο
Λίβανο, 655.990 πρόσφυγες στην Ιορδανία ή 3,9 εκατομμύρια εσωτερικά
εκτοπισμένοι στο Ιράκ.
Στην Ελλάδα, όμως, δεν μπορούμε να επικαλεστούμε τίποτα
απ’ αυτά. Η κοινότητα των
