Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα τάξεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα τάξεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τοποθέτηση του ΚΕ για το δημοψήφισμα της 5ης Ιουνίου 2015

Σε σχέση με το αυριανό δημοψήφισμα, ως μέλη του Κοινωνικού Εργαστηρίου Θεσσαλονίκης, πιστεύουμε ότι:

Πιθανόν να έγιναν τακτικά σφάλματα από την κυβέρνηση (π.χ. στην επιλογή του χρόνου). Ωστόσο, η σύγκρουση αυτή αργά ή γρήγορα θα προέκυπτε. Τώρα που προέκυψε, θεωρούμε αυτήν την κρίσιμη ώρα του διλήμματος προέχει να συνταχθούμε με το ΟΧΙ. Με ικανοποίηση διαπιστώνουμε ότι, μετά το πρώτο μούδιασμα, ο κόσμος εξοργίστηκε από την ωμή αποικιοκρατική παρέμβαση των νεοφιλελεύθερων ελίτ και πήρε στα χέρια του την καμπάνια τού ΟΧΙ, πέρα από κόμματα και μηχανισμούς. Έτσι εξηγείται ότι το ΟΧΙ παραμένει πρώτο παρά την τερατώδη προσπάθεια που καταβάλλουν θεοί και δαίμονες υπέρ του ΝΑΙ. Σε αυτό συντελεί και το ότι το ΝΑΙ δεν έχει κάποια αξιόπιστη ηγεσία, αφού ο Αντώνης Σαμαράς επέβαλε την παραμονή του στην ηγεσία της ΝΔ.

Το ΝΑΙ, παρόλο που μιλάει θετικά υπέρ της Ευρώπης, δεν δίνει κάποια ελπίδα και κάποια προοπτική στον κόσμο, αφού αποδέχεται εξαρχής τα σκληρά μνημόνια και μια ζωή αναξιοπρεπή.

Σύμφωνα με την ιδρυτική πράξη του Εργαστηρίου, εδώ και δέκα και πλέον χρόνια, μια από τις σταθερές του είναι οι «συναντήσεις με το κοινωνικό και πολιτικό γίγνεσθαι».
Σήμερα, μία είναι η «συνάντηση» που καθορίζει όλες τις άλλες.
Κι αυτή είναι η συνάντηση με τις μάζες που λένε ΟΧΙ.

Χωρίς έχθρα ή μίσος προς όσους κάνουν άλλη επιλογή, την Κυριακή ψηφίζουμε ΟΧΙ ως κεντρική πολιτική επιλογή που εκφράζει μια λαϊκή βούληση ήθους και δημοκρατικής αντίρρησης απέναντι στο νεοφιλελεύθερο μονόδρομο, αλλά και ως επιθυμία ελπίδας των μαζών για την ανάκτηση της αξιοπρέπειας και το δικαίωμά τους στη ζωή.

Τι (πώς) ψηφίζει ο ΣΥΡΙΖΑ για τη Θεσσαλονίκη; Σχεδίασμα για μια πολιτική τής «σύνθετης ισχύος»

                                                            των Άκη Γαβριηλίδη και Μιχάλη Μπαρτσίδη

Όπως φέτος, έτσι και πριν από τέσσερα χρόνια, στις δημοτικές εκλογές τού 2010, στο Δήμο Θεσσαλονίκης, είχαν προκριθεί στο δεύτερο γύρο ο Γιάννης Μπουτάρης και ο υποψήφιος της Ν.Δ. (τότε ο Κώστας Γκιουλέκας). Ο συνδυασμός τού ΣΥΡΙΖΑ «Θεσσαλονίκη Ανοιχτή Πόλη» είχε τότε βρεθεί μπροστά στο ερώτημα εάν θα υποδείξει στους ψηφοφόρους του κάποια επιλογή για το δεύτερο γύρο, και ποια. Τελικά, μετά από αρκετή συζήτηση, είχε εκδώσει μια ανακοίνωση στην οποία χαρακτήριζε και τους δύο διεκδικητές «ακατάλληλους να αντιμετωπίσουν τα κακοφορμισμένα προβλήματα της Θεσσαλονίκης» και καλούσε τους πολίτες να προσέλθουν στο β΄ γύρο «μ’ αυτά τα κριτήρια» της διπλής ακαταλληλότητας.

Προσωπικά, γνωρίζουμε τουλάχιστον έξι άτομα τα οποία ήταν όχι απλώς ψηφοφόροι, όχι μέλη, αλλά υποψήφιοι δημοτικοί ή διαμερισματικοί σύμβουλοι με την «Ανοιχτή Πόλη», και  τα οποία δεν τήρησαν τη σύσταση που οι ίδιοι έκαναν στους άλλους: προσήλθαν στο β΄ γύρο προφανώς με άλλα και όχι με τα κριτήρια που είχαν υποδείξει, και ψήφισαν Μπουτάρη. Ο οποίος και τελικά εξελέγη.

Η εκλογή του υπήρξε η πρώτη ηχηρή ήττα του οπισθοδρομικού κατεστημένου που

Ο ΠΑΟΚ, το μεγαλύτερο αντιφασιστικό κίνημα

του Άκη Γαβριηλίδη

Το Σεπτέμβριο του 2013 έλαβε χώρα μία αντιπαράθεση ανάμεσα στους συνδέσμους οπαδών του ΠΑΟΚ και τη Χρυσή Αυγή, με αφορμή τη φωτογράφηση ποδοσφαιριστή αλβανικής καταγωγής με ένα μπλουζάκι με το σήμα τού UCK. Αρχικά υπήρξε ένας πόλεμος ανακοινώσεων, ενώ λίγες μέρες μετά περίπου 80 οπαδοί της ομάδας έκαναν και ένα είδος «πορείας» προς τα γραφεία της ΧΑ και τα πολιόρκησαν. Κάποιοι από αυτούς συνελήφθησαν για «διατάραξη κοινής ειρήνης» και ένα-δυο άλλα πλημμελήματα αλλά αθωώθηκαν στο δικαστήριο.

Το γεγονός δεν πέρασε ακριβώς απαρατήρητο· αρκετοί σχολιαστές στα έντυπα και τα ηλεκτρονικά μέσα το κάλυψαν τότε και ανέδειξαν τη σημασία του[1]. Ωστόσο, σύντομα μετά ήρθε η δολοφονία του Παύλου Φύσσα και οι συλλήψεις των δολοφόνων και άλλων ναζιστών, και το επισκίασαν. Θα ήταν χρήσιμο να ξαναγυρίσουμε στο
περιστατικό αυτό, διότι νομίζω ότι αποτελεί την πιο σημαντική και ενδιαφέρουσα στιγμή στην πορεία του αντιφασιστικού κινήματος των τελευταίων τριών χρόνων και