Μνήμη των ανθρώπων είναι οι άνθρωποι

 μία συλλογική-συντροφική έκδοση του Κοινωνικού Εργαστηρίου Θεσσαλονίκης για τον Νίκο Αδάμ

απόσμασμα από το Mικρό σχόλιο της συντακτικής επιτροπής

Η εξοικείωσή μας με τον θάνατο –παρότι υλιστές- μηδενική. Ειδικά όταν πρόκειται για αγαπημένους ανθρώπους. Για να ξορκίσουμε το κακό που μας βρήκε, την απώλεια του Νίκου και για να τον τιμήσουμε αποφασίσαμε να βγάλουμε αυτό το αγαπητικό τευχίδιο με κείμενά μας και φωτογραφίες του από την κοινή μας πορεία. Γιατί εμείς ξέρουμε πως ο Νίκος θα υπάρχει «όσο υπάρχουν οι φίλοι που φίλεψε με παρηγοριά κι εγκαρτέρηση».

 O Nίκος θα μας έκραζε που ασχολούμαστε μαζί του αλλά, κατά βάθος, θα χαιρόταν την αγάπη μας. So long, Νίκο!


Μπορείτε να κατεβάσετε το βιβλίο (σε pdf) από εδώ.
Εμπεριέχει video με τον Νίκο.

Για τον  σχεδιασμό του βιβλίου και την επεξεργασία του video ευχαριστούμε το studio Animonautes

Τοποθέτηση του ΚΕ για το δημοψήφισμα της 5ης Ιουνίου 2015

Σε σχέση με το αυριανό δημοψήφισμα, ως μέλη του Κοινωνικού Εργαστηρίου Θεσσαλονίκης, πιστεύουμε ότι:

Πιθανόν να έγιναν τακτικά σφάλματα από την κυβέρνηση (π.χ. στην επιλογή του χρόνου). Ωστόσο, η σύγκρουση αυτή αργά ή γρήγορα θα προέκυπτε. Τώρα που προέκυψε, θεωρούμε αυτήν την κρίσιμη ώρα του διλήμματος προέχει να συνταχθούμε με το ΟΧΙ. Με ικανοποίηση διαπιστώνουμε ότι, μετά το πρώτο μούδιασμα, ο κόσμος εξοργίστηκε από την ωμή αποικιοκρατική παρέμβαση των νεοφιλελεύθερων ελίτ και πήρε στα χέρια του την καμπάνια τού ΟΧΙ, πέρα από κόμματα και μηχανισμούς. Έτσι εξηγείται ότι το ΟΧΙ παραμένει πρώτο παρά την τερατώδη προσπάθεια που καταβάλλουν θεοί και δαίμονες υπέρ του ΝΑΙ. Σε αυτό συντελεί και το ότι το ΝΑΙ δεν έχει κάποια αξιόπιστη ηγεσία, αφού ο Αντώνης Σαμαράς επέβαλε την παραμονή του στην ηγεσία της ΝΔ.

Το ΝΑΙ, παρόλο που μιλάει θετικά υπέρ της Ευρώπης, δεν δίνει κάποια ελπίδα και κάποια προοπτική στον κόσμο, αφού αποδέχεται εξαρχής τα σκληρά μνημόνια και μια ζωή αναξιοπρεπή.

Σύμφωνα με την ιδρυτική πράξη του Εργαστηρίου, εδώ και δέκα και πλέον χρόνια, μια από τις σταθερές του είναι οι «συναντήσεις με το κοινωνικό και πολιτικό γίγνεσθαι».
Σήμερα, μία είναι η «συνάντηση» που καθορίζει όλες τις άλλες.
Κι αυτή είναι η συνάντηση με τις μάζες που λένε ΟΧΙ.

Χωρίς έχθρα ή μίσος προς όσους κάνουν άλλη επιλογή, την Κυριακή ψηφίζουμε ΟΧΙ ως κεντρική πολιτική επιλογή που εκφράζει μια λαϊκή βούληση ήθους και δημοκρατικής αντίρρησης απέναντι στο νεοφιλελεύθερο μονόδρομο, αλλά και ως επιθυμία ελπίδας των μαζών για την ανάκτηση της αξιοπρέπειας και το δικαίωμά τους στη ζωή.

Από τον φόβο της οικονομίας στην απελευθέρωση της πολιτικής. Υποκείμενος χρόνος και επικείμενη ταυτότητα.

                                                                                                      του Γιώργου Λάιου

Το κείμενο της προφορικής παρουσίασης του βιβλίου του Κοινωνικού Εργαστηρίου Θεσσαλονίκης Ζωή, λόγοι, πολιτικές στον καιρό της κρίσης, Εκδόσεις Ένεκεν, Θεσσαλονίκη 2013

                                                                                                11 Ιανουαρίου 2014, Μικρόπολις

                                                                                    

Όταν ο Μιχάλης Μπαρτσίδης με ρώτησε αν θα ήθελα να πω δυο λόγια στην παρουσίαση του βιβλίου «Ζωή λόγοι και πολιτικές στον καιρό της κρίσης» είπα με- απερίσκεπτη αμεσότητα- «ναι». Δε μπορούσα να σκεφτώ κάποιο λόγο να αρνηθώ μια πρόταση που με τιμά. Ποιος εξάλλου αναρωτιέται ποτέ «γιατί;» όταν είναι χαρούμενος; Ή λίγο πιο πέρα: ποιος απορεί για την ευτυχία του; Μάλλον κανείς. Η μήτρα της διερώτησης και του προβληματισμού- αυτής της «αυθόρμητης» περιέργειας που μας οδηγεί στη γνώση- είναι η δυσκολία και η δυστυχία. Ευτυχισμένη είναι λοιπόν, κατά μία έννοια, η ζωή στις φυσικά διευθετημένες της συνθήκες, απερίσκεπτη και αδιατάρακτη από «προβλήματα».

Όταν λοιπόν άρχισα να σκέφτομαι την εκδήλωση, αυτή από ωραία ένοικος του ρετιρέ των ιδανικών προτύπων άρχισε να μετακομίζει στα σκοτεινά υπόγεια του προβληματισμού: έψαχνα να πω κάτι το

Παρουσίαση του βιβλίου του Κοινωνικού Εργαστηρίου

Ζωή Λόγοι Πολιτικές στον καιρό της κρίσης

To video της εκδήλωσης: Ζωή, Λόγοι, Πολιτικές στον καιρό της κρίσης

Ευχαριστούμε θερμά όλους τους συντελεστές της χτεσινής βραδιάς:

• τα παιδιά που βιντεοσκόπησαν και ταυτόχρονα μετέδωσαν ζωντανά την παρουσίαση
• όλους που δέχτηκαν να παρουσιάσουν και να σχολιάσουν το βιβλίο
• το Μικρόπολις  που μας φιλοξένησε και που το θεωρούμε δικό μας χώρο
• το πολυπληθές κοινό που παρακολούθησε και συμμετείχε στην διαδικασία
• όλους εκείνους που συνέβαλαν τα 10 χρόνια της ύπαρξης του εργαστηρίου στις δράσεις του και για διάφορους λόγους απουσίαζαν χτες
• και φυσικά τη Σεμέλη Ταγαρά που μάγεψε με τις ερμηνείες της όλους μας στη συνέχεια της βραδιάς

Ζωή, Λόγοι, Πολιτικές στον καιρό της κρίσης

από τις εκδόσεις ΕΝΕΚΕΝ κυκλοφόρησε το βιβλίο:

 
Ζωή, Λόγοι, Πολιτικές στον καιρό της κρίσης
του Κοινωνικού Εργαστηρίου Θεσσαλονίκης

«Η κρίση, αποτελεί ένα ολικό φαινόμενο, ένα ολικό κοινωνικό γεγονός,  το οποίο διασταυρώνεται και διαπερνά όλα τα επίπεδα της ζωής, ένα πολυεδρικό φαινόμενο που τέμνει, διαποτίζει και διαποτίζεται από όλα τα άλλα. Η εμφάνιση μιας ποικιλίας αντιστάσεων και κινημάτων με πρώτη εκείνη των πλατειών, που επαναφέρουν το διαθετικό (affective) στοιχείο στο δημόσιο χώρο, μας καλούν να κατανοήσουμε τις πράξεις των ανθρώπων και να τις συλλάβουμε ως πάθη-επηρεασμούς, δηλαδή ως καθορισμένες πραγματικότητες εμπνευσμένες από την πρακτική ορθολογικότητα των μαζών στις γειτονιές και στο κέντρο των πόλεων.»

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

·         Η μονιμοποίηση της κατάστασης κρίσης

Αναθεωρήσεις του πολιτικού

·         Ο λόγος για την κρίση και η κρίση του λόγου, Μαρία Μποντίλα

·         Γενική οικονομία της κρίσης χρέους στην Ελλάδα, Μπεν Μάτσας

·         Περιοχές ‘εξαιρετικού’ δικαίου στον καιρό της κρίσης, Αλέκος Καρδασιάδης

·         Ηθικές της κρίσης: χρέος και ζωή, Σοφία Λαλοπούλου & Μιχάλης Μπαρτσίδης

·         (Πώς) Ψηφίζει το πλήθος; Για μία μη-στρατηγική στρατηγική, Άκης Γαβριηλίδης

·         Κινητικότητα στα άκρα, κίνηση στα όρια, Χρήστος Νασιόπουλος

Νεοφιλελευθερισμός, μειονοτικοποίηση, γνώση:

εμπειρίες και (ανα)στοχασμοί

·         ‘Γίγνεσθαι μειονότητα’: βιοπολιτικές, εμπειρίες, ανατροπές , Φωτεινή Τσιμπιρίδου

·         Αναταραχή ηλικιών στα χρόνια της κρίσης, Ελένη Μπέλα

·         Οι αναπηρίες στην εποχή της κρίσης, Νίκος Βουλγαρόπουλος

·         Πολιτικές Υγείας πριν και μέσα στην κρίση. «Να τους πεθάνουμε πριν μας πεθάνουν», Θοδωρής Ζδούκος

·         Ζωή στα σχολεία και τα πανεπιστήμια στον καιρό της κρίσης, Ελένη Χοντολίδου

·         Κρίση της νεοφιλελεύθερης κυβερνολογικής. Τακτικές της επιβράδυνσης, Μάριος Εμμανουηλίδης

             
                        Προσδοκίες, Πίστη, Υποχρέωση και Ανταμοιβή, Ρίτσαρντ Φορντ 
                                                                                                                            (απόσπασμα από το «η χώρα, όπως είναι»)

 Το βιβλίο θα το βρείτε σε κεντρικά βιβλιοπωλεία των Αθηνών και της Θεσσαλονίκης

 Περισσότερα για την ημερίδα από την οποία προέκυψε το βιβλίο 
θα βρείτε εδώ:"Ζωή, λόγοι, πολιτικές στον καιρό της κρίσης", Ημερίδα, 2 Ιουνίου 2012

Κοινωνικό Εργαστήριο Θεσσαλονίκης

To Κοινωνικό Εργαστήριο Θεσσαλονίκης αποτελεί έναν από τους  χώρους κριτικής δημοσιότητας και ακτιβιστικής έρευνας που προέκυψε από τα κινήματα της αντιπαγκοσμιοποίησης ή εναλλακτικής παγκοσμιοποίησης στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 2000. Σύμφωνα με την πράξη ίδρυσής του, τον Ιανουάριο του 2004, αποτελεί ανοικτό χώρο συνάντησης «για αναστοχασμό, δημοκρατική αντιπαράθεση ιδεών, διαμόρφωση προτάσεων, ελεύθερη ανταλλαγή εμπειριών και διασυνδέσεις».

 Θα μπορούσαμε να αναγνωρίσουμε τις σταθερές προτιμήσεις του Κοινωνικού Εργαστηρίου: 

• Οποιαδήποτε κι αν ήταν η δραστηριότητά μας υπήρχε πάντα ένας πλάγιος σχολιασμός της πολιτικής ή καλύτερα, πολλές διαγώνιες προσεγγίσεις της πολιτικής.  Γιατί οι επιλογές μας είχαν ως υπόρρητη προϋπόθεση την επίγνωση και αναγνώριση ότι τα δοκιμασμένα μοντέλα, προσανατολισμένα στο κράτος, είναι πλέον περιορισμένης δραστικότητας. Γιατί οι λογικές και οι τεχνικές της διακυβέρνησης, η κυβερνολογική της κοινωνίας, αποτελεί στρατηγική σχέση τόσο καθοδικής όσο και ανοδικής κατεύθυνσης. Εννοούμε την κυβερνολογική τόσο από τη μεριά του κράτους όσο και από εκείνη των αντιστάσεων. 
  

• Ο πλάγιος σχολιασμός και οι διαγώνιες προσεγγίσεις της πολιτικής διακρίνονται επίσης από μια νομαδικότητα στις εκδηλώσεις του Κοινωνικού Εργαστηρίου. Πρόκειται για την επιλογή μας να μην δεσμευόμαστε σε ένα χώρο, αλλά να κινούμαστε μέσα στην πόλη, να μεταφερόμαστε και να δημιουργούμε διαδοχικές, παράλληλες συναντήσεις.

•  Άλλος τρόπος μας είναι να ξαποσταίνουμε, να απομακρυνόμαστε και να σιωπούμε κάποιες φορές μπροστά στη συγκυρία, αυτήν την απατηλή διάρκεια, «την απλή ομαδοποίηση των γεγονότων στην ίδια περιοχή». Η καθυστέρηση, η αναμονή και ο δισταγμός δεν είναι αδιαφορία, αλλά πιθανή τροφοδότηση αναστοχασμού, ζύμωση και προετοιμασία. Γιατί κάποιες φορές, πρέπει να απομακρύνεσαι από τη συγκυρία, να καθυστερείς, για να μπορείς να επανέρχεσαι με ενδιαφέροντα και χρήσιμο τρόπο. Μερικές φορές όμως η επιτάχυνση γίνεται αναγκαία, η βιασύνη της εμπλοκής, η αμεσότητα της απόφασης απαραίτητες, κι αυτό το Κοινωνικό Εργαστήριο δεν το παραμερίζει ούτε το παρατάει. Μία διαφορική σχέση με τη συγκυρία λοιπόν.